Wat doe jij met een vraag?

Schermafdruk 2015-02-27 11.02.13

Gisteravond om acht uur zat ik klaar achter mijn laptop met Twitter op #dddchat (Doen Denken Delen). Met zo’n tien professionals gingen we in gesprek over het waarom en hoe van ‘hardop werken’ (volgbaar werken, working out loud, show your work). We hadden een goed gesprek rondom een achttal vragen die Joke van Alten en ik hadden voorbereid als leidraad voor de chat. Terugkijkend ben ik heel tevreden over de sfeer, het proces, de opbrengst.

Een vraag die me wel puzzelt als facilitator van zo’n online gesprek is wat je kunt doen om echt een dialoog op gang te brengen. Hoe zorg je voor interactie? Wat kun je dan beter wel en niet doen?

Vraag-antwoord dynamiek

Onze twitterchat had een sterke vraag-antwoord dynamiek. Wij hadden een paar vragen voorbereid met daarin een logische opbouw. De vragen vormden als het ware de leidraad voor het gesprek. Terug redenerend vanuit een beoogd resultaat zijn de vragen tot stand gekomen. Ze vormden in de chat ook echt onze rode draad. Vanuit de gedachte dat ‘leren begint bij het stellen van vragen‘ lijkt me dit een prima vertrekpunt. Het waren echter wel ‘onze’ vragen en nog niet zozeer de vragen van de andere deelnemers. Prima voor zo’n eerste keer! Wellicht wel iets om in de komende tijd mee te experimenteren.. hoe kunnen we vragen van deelnemers als vertrekpunt nemen?

Geven van antwoorden. Niet doen?

Ik zag mezelf in deze twitterchat zowel als deelnemer als facilitator. Het thema spreekt me bijzonder aan. De vragen puzzelen mij ook. Dat maakt dat ik mijn ervaringen en ideeën graag deel. Wel merkte ik soms dat ik expliciet bedacht wat een ‘slimme’ reactie is.  Soms heeft een discussie nieuwe input nodig. Om het een stap verder te brengen, nieuwe richting te geven. En waarderen deelnemers het enorm dat je een antwoord geeft, een link deelt of je eigen ervaring inbrengt. Soms heeft het gesprek eerder een verklarende vraag nodig om interactie op gang te brengen.

Stellen van een verklarende vraag

Dit speelt in situaties waarbij je weet dat er veel ideeën en ervaringen in de groep aanwezig zijn. Als facilitator wil je de interactie op gang brengen en deelnemers verleiden tot het delen van hun kennis, ook juist met elkaar. Wanneer je dan als facilitator ‘het antwoord’ geeft, loop je het risico dat de discussie eindigt: de vragensteller is geholpen.

Ik was gisteren als facilitator steeds bewust bezig met de vraag: ga ik nu antwoorden of stel ik een vervolgvraag? Een afweging die ik niet altijd gemakkelijk vond om te maken. Want waar baseer ik mijn keuze op? Waar kijk ik dan naar? Je hebt ook maar heel kort de tijd om die afweging te maken, want de reacties volgen elkaar vrij vlot op in zo’n twitterchat!

Deelnemers verbinden

Iets wat ik gedurende de chat bedacht als mooie aanvullende rol is deelnemers met elkaar verbinden. Bijvoorbeeld door een vraag aan drie deelnemers te stellen (@mardeman, @smit_maaike en @engelcom, wat is jullie ervaring met… ). Door ze uit te nodigen hun eigen vragen aan elkaar voor te leggen. En wellicht ook door aandacht te besteden aan een bepaalde vorm van kennis maken. Terugkijkend zijn we vrij vlot de inhoud in gedoken. Wat zou een vlotte vorm in een twitterchat kunnen zijn om toch ook iets persoonlijks van elkaar te horen?

Hardop denkend is deze blog tot stand gekomen… fijn om zo te reflecteren en al schrijvend meer greep te krijgen. Met deze opbrengst door naar de volgende twitterchat op 12 maart!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

*